Aννα Νταλάρα στο kerdos.gr: Η ψήφος στη νέα κυβέρνηση δεν είναι λευκή...

Aννα Νταλάρα στο kerdos.gr: Η ψήφος στη νέα κυβέρνηση δεν είναι λευκή επιταγή

0 361

Της Άννας Νταλάρα, Βουλευτή Β΄ Αθηνών
μέσω Aννα Νταλάρα στο kerdos.gr: Η ψήφος στη νέα κυβέρνηση δεν είναι λευκή επιταγή.

Η νέα κυβέρνηση με την ψήφο της μεγάλης πλειοψηφίας των βουλευτών ξεκινάει την προσπάθειά της. Ο Πρωθυπουργός ο κ. Λ. Παπαδήμος στην καταληκτική ομιλία του ήταν ξεκάθαρος για τις δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε, αλλά παράλληλα «έδειξε και προς τα έξω», κάτι που προσωπικά το θεωρώ απαραίτητο.

Υπογράμμισε ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της κρίσης απαιτεί ριζοσπαστικές παρεμβάσεις όπως την ενίσχυση οικονομικών πόρων και της ευελιξίας του προσωρινού ταμείου διάσωσης καθώς και ένα ισχυρότερο πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης και ουσιαστικά βήματα στην ενοποίηση των δημοσιονομικων στοιχείων των κρατών μελών. Άσκησε κριτική και στο προϋπάρχον Σύμφωνο Σταθερότητας, το οποίο και η ίδια η ΕΚΤ, στήριξε όλα αυτά τα χρόνια. Προχώρησε μάλιστα ζητώντας απ΄ όλους τους Βουλευτές να σταθούν «κριτικά στην κυβέρνηση αλλά όχι απορριπτικά στην κοινή προσπάθεια».

Είναι ξεκάθαρο ότι η στάση των Βουλευτών, όλων ημών, είτε ψηφίσαμε είτε όχι, ιδιαίτερα τώρα, στο νέο πολιτικό πλαίσιο θα είναι απόλυτα κριτική. Γυρίζουμε σελίδα, στηρίζοντας μια κυβέρνηση για την οποία και ιδεολογικές ενστάσεις έχουμε και αλλά και πολιτικούς αστερίσκους βάζουμε, ως προς την αυθεντική έκφραση της λαϊκής βούλησης. Ωστόσο, με φόντο τις εκλογές, στηρίζουμε για να παραμείνουμε στη συζήτηση για τις μεγάλες αλλαγές στην Ε.Ε., να είμαστε παρόντες στις κατακλυσμιαίες εξελίξεις που έρχονται άμεσα.

Νέα νομισματική ισορροπία για ανάπτυξη και στήριξη απασχόλησης

Δεν δίνουμε λευκή επιταγή, αλλά θέτουμε σαφές πλαίσιο για να μπορεί και η χώρα να αρθρώσει λόγο στην συζήτηση διεθνώς για την ασυμμετρία μεταξύ των αναπτυγμένων και πεινασμένων για δάνεια δυτικών χωρών και των αναδυόμενων οικονομιών με πολύ ρευστό αλλά και φτωχούς πολίτες. Για να μπορέσει η χώρα μας να συμμετάσχει στο διάλογο για μια νέα παγκόσμια ισορροπία προς όφελος των πολιτών, της ανάπτυξης, στη βάση νέων νομισματικών ισορροπιών χρειάζεται ενότητα και αποκατάσταση της αξιοπιστίας της διεθνώς. Αυτό είναι ένα επιπλέον στοίχημα για τη νέα κυβέρνηση παράλληλα με τη συντεταγμένη πορεία για τη διαχείριση της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου. Και λέω διαχείριση μια και υπάρχουν ζητήματα που φοβάμαι ότι θα ξαναδούμε.

Άλλωστε πέρα από τη δημοσιονομική κρίση υπάρχει και η κοινωνική κρίση που επιδεινώνεται μέσα από αυτές τις εξελίξεις. Το πολιτικό σύστημα λειτουργεί στα όριά του, εγκλωβισμένο σε έναν ιδιότυπο, πολλές φορές, »αυτισμό» την ίδια ώρα που η ίδια η κοινωνία έχει ξεπεράσει, φοβάμαι, τα δικά της όρια.

Σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία της ΓΣΕΕ από τρίμηνο σε τρίμηνο αυξήθηκαν οι άεργοι. 4,1 εκατ. άνθρωποι εργάζονται, 4,5 εκατ. δεν εργάζονται -άνεργοι συν συνταξιούχοι. Αυτό τα λέει όλα για το πού μας έχει οδηγήσει η ύφεση και για κάποιες από τις επιλογές που έγιναν ή πιο σωστά επιβλήθηκαν με δογματικό τρόπο, παρά τις αντίθετες φωνές που και μέσα στην κυβέρνηση υπήρχαν.

Νομισματικές ασυμμετρίες
Επίσης ο Πρωθυπουργός τόνισε ότι το ενιαίο νόμισμα προάγει τη συνοχή. Αποδεκτό. Μόνο που το ενιαίο νόμισμα είναι αυτό που κάποιες χώρες το αγοράζουν με 1,5% κι άλλες με 4 και 6 ή 7%. Κι αυτό είναι αγωνία όλων των πολιτών της Ευρώπης στην οποία η ευρωπαϊκή ηγεσία οφείλει να απαντήσει.

Η ίδια η Γερμανία με την ευθύνη της μεγάλης χώρας οφείλει να απαντήσει. Θα επιλέξει να πορευτεί μόνη της σε μια Γερμανική Ευρώπη, κι όχι σε μια Ε.Ε. με μια Ευρωπαϊκή Γερμανία.

Με την εμπιστοσύνη μιας ευρείας πλειοψηφίας να παλέψουμε εκπροσωπώντας τη χώρα για να διασωθούν οι θεμελιώδεις αρχές που οικοδόμησαν την Ε.Ε., την αλληλεγγύη και τη δημοκρατία. Ήδη το κομβικό άρθρο 122 της Συνθήκης της Λισαβόνας, πληροφορίες αναφέρουν ότι ετοιμάζεται να μπει σε διαδικασία αναθεώρησης από τα κοινοβούλια μετά τις τελευταίες αποφάσεις των Συνόδων Κορυφής…

Για να γίνει αυτό περιμένουμε από την κυβέρνηση ξεκάθαρες κουβέντες. Ένα σαφές σχέδιο για το πώς θα κινηθεί το καράβι μέσα στην ευρωπαϊκή φουρτούνα της κρίσης χρέους.

Σε σχέση με έναν νέο οδικό χάρτη για την οικονομία…

Και για να γίνει αυτό κατά τη γνώμη μου οφείλουμε:
» Να προχωρήσουμε σε δίκαιη κατανομή των βαρών για τη μείωση των ελλειμμάτων
» Να βάλουμε στοπ σε περικοπές μισθών και συντάξεων που οδηγούν σε καταστάσεις που παραπέμπουν σε μυθιστόρημα του Ουγκώ
» Να ωθήσουμε σε τάχιστη αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων προς όφελος της Ελληνικής Περιφέρειας
» Να διασφαλίσουμε διαφανείς διαδικασίες στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, αλλά και στα προγράμματα διάσωσης των τραπεζών.
» Να ξεκαθαρίσουμε ότι η διάσωση των τραπεζών θα γίνει προς όφελος των φορολογούμενων πολιτών κι όχι των μετόχων, με κοινές κι όχι προνομιούχες.
» Να δούμε πώς το PSI δε θα γίνει αφορμή για περαιτέρω κέρδη στις αγορές, όπως πολλοί καταγγέλουν ή και στέγνωμα της ήδη μειωμένης στο ελάχιστο τραπεζικής ρευστότητας.

Ευρωπαϊκή κρίση – κρίση νομιμοποίησης θεσμών

Τώρα η κρίση υπερβαίνει τη μικρή οικονομία και χτυπά το δομικό, αν υπάρχει, πυρήνα της ευρωζώνης. Πλέον όλοι μιλούν για αλλαγές συνθηκών, για τα ελλείμματα του μηχανισμού ευρώ.

Οφείλουμε να πούμε ότι χρειάζεται μια πραγματικά ευρωπαϊκή στρατηγική που θα φέρει ουσιαστική οικονομική διακυβέρνηση. Να δούμε με κριτικό μάτι τη συμφωνία των Βρυξελλών. Δεν διεκδικεί το αλάθητο του Πάπα. Έχει ατέλειες τις οποίες σε συνεργασία με ομοιοπαθείς εταίρους να παλέψουμε για να διορθώσουμε.

Να υπάρξει ανάληψη βαρών από χώρες που μπορούν, αλλά και μεταρρυθμίσεις από όλους εμάς που χρόνια τώρα είχαμε βολευτεί. Να δούμε το ρόλο τόσο της ΕΚΤ για τη διαχείριση του χρέους της ευρωζώνης αλλά και των νέων θεσμών που δημιουργούνται. Όμως, όλα αυτά με ανοιχτά χαρτιά, μαζί με τους πολίτες κι όχι ερήμην τους… Γιατί Ευρώπη χωρίς δημοκρατία, σημαίνει Ευρώπη χωρίς ιστορική συνείδηση…

NO COMMENTS

Leave a Reply