Η αλλαγή του εκλογικού νόμου αφετηρία για αναβάπτιση του ρόλου του βουλευτή

Η αλλαγή του εκλογικού νόμου αφετηρία για αναβάπτιση του ρόλου του βουλευτή

 

H αναμόρφωση του εκλογικού νόμου έχει γίνει πολλές φορές αντικείμενο μεγάλων συζητήσεων και πολιτικών σχεδιασμών. Πριν τις εκλογές μάλιστα ήταν μία από τις βασικές θεσμικές μας εξαγγελίες, που ωστόσο δεν έχει γίνει πράξη ακόμα, έστω κι αν πολλοί από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά και άλλων χώρων, το ανέδειξαν ως θέμα πρώτης προτεραιότητας. Αυτήν την ώρα, όπου η αναβάπτιση των δημοκρατικών θεσμών αποτελεί εκ των «ων ουκ άνευ» για την θωράκιση της πολιτείας μας, έχει ουσιαστική σημασία η ενίσχυση της αυτονομίας της ίδιας της πολιτικής και ως εκ τούτου και της ανεξαρτησίας των βουλευτών. Κάτι τέτοιο μπορεί πρωτίστως να επιτευχθεί μέσα από το σπάσιμο αχανών εκλογικών περιφερειών.
Να σημειωθεί ότι είναι πολύ σημαντικό η αναμόρφωση του εκλογικού νόμου να στοχεύει ουσιαστικά στην απεμπλοκή των υποψηφίων ή και εκλεγμένων βουλευτών από το μαύρο πολιτικό χρήμα, τις υπόγειες πελατειακές σχέσεις, αλλά και την συντήρηση της μικρο- παραδοσιακής «κλιεντέλα» (clientela), που οδηγούν αναπόδραστα σε υποβάθμιση του κορυφαίου δημοκρατικού θεσμού, της Βουλής.
Παράλληλα, μπορεί να αναθεωρηθεί το καθεστώς των όποιων προνομίων χαίρουν οι βουλευτές στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης ενός πλαισίου που απλά θα επικουρεί τον βουλευτή στο καθαρό έργο του. Δηλαδή, για να υπενθυμίσουμε τα αυτονόητα, ο βουλευτής θα πρέπει να έχει τις συνθήκες εκείνες, ώστε να συμμετέχει ενεργά στο νομοθετικό και ελεγκτικό έργο, μακριά από δουλείες, με αφοσίωση στο πολιτική διαδικασία, μακριά από τη χρονοσπατάλη της μικροπολιτικής, με αίσθηση ότι εκπροσωπεί πολίτες κι όχι «ψηφαλάκια».
Την ίδια ώρα θεωρώ, ότι οι εθελούσιες προσφορές είναι υποχρέωση καθενός από εμάς, που κατέχουμε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας, μεγάλη ή μικρή, ιδιαίτερα σε μια δύσκολη συγκυρία όπως η σημερινή. Ο καθένας καταβάλλει την προσπάθειά του και συνεισφέρει κατά τη συνείδησή του, το ήθος του και τις δυνατότητές του, χωρίς αυτό σε καμία περίπτωση να γίνεται για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά με αίσθηση καθήκοντος. Διαφορετικά, η γενναιοδωρία που επιδεικνύει κάποιος, χάνει τον όρο «γενναίος», απομένει μόνο το «δώρο» και εκφυλίζεται σε φτηνό λαϊκισμό.

1 COMMENT

Leave a Reply