Μας βαραίνει όλους η ευθύνη για τις επιλογές που θα κάνουμε

Μας βαραίνει όλους η ευθύνη για τις επιλογές που θα κάνουμε


Αγαπητοί συνάδελφοι

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις πιο καθοριστικές καμπές της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας. Μας βαραίνει όλους η ευθύνη για τις επιλογές που θα κάνουμε, για τα «ναι και τα οχι», που θα πούμε, τις αποφάσεις που θα πάρουμε για να οδηγήσουμε τη χώρα με ασφάλεια έξω από τους κλυδωνισμούς που προκαλεί η οικονομική κρίση.

Αναμφισβήτητα χρόνος πλέον δεν υπάρχει. Αδράνειες δε συγχωρούνται. Κι αυτό γιατί όλα κρέμονται σε μία κλωστή. Οποιαδήποτε αστοχία μπορεί να οδηγήσει σε χρεοκοπία, που σίγουρα θα οδηγήσει σε καταστάσεις πολύ πιο δυσάρεστες από αυτές που ζούμε σήμερα, ιδιαίτερα για τους μη προνομιούχους, για να θυμηθούμε και τις αρχετυπικές μας ρήσεις, που ίσως ξεχνάμε τελευταία…

Και το τονίζω αυτό μια και συχνά ακούω για χρεοκοπία ή επιστροφή στη δραχμή κι άλλα σχετικά. Μα είναι ξεκάθαρο ότι κάτι τέτοιο, δυστυχώς, θα σημάνει με τον πιο έντονο τρόπο την πιο βίαιη αναδιανομή εισοδήματος, σε βάρος των αδυνάτων πάλι και για όφελος των πλέον ισχυρων εντός και εκτός Ελλάδος. Το 2011 δεν είναι 1932 όταν τότε οδηγηθήκαμε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο εκτός του χρυσού κανόνα και στην στάση πληρωμών.

Γι΄ αυτό με κάθε τρόπο πρέπει να πείσουμε την κοινωνία ότι αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε, αλλά και την Ευρώπη ότι πρέπει να ξυπνήσει από τον αυτιστικό λήθαργό της.

Πρόκειται για ένα δύσκολο διμέτωπο αγώνα, μια και

  • έχουμε να κάνουμε με  μια αδύναμη πολιτικά Ευρώπη που πελαγοδρομεί, αδυνατώντας να διαχειριστεί την κρίση των τραπεζών της, ζητώντας ουσιαστικά από τους πολίτες να πληρώσουν τα σπασμένα, χωρίς να δίνει αναπτυξιακή διέξοδο.
  • Αλλά και με ένα δύσπιστο κοινωνικό σώμα που συχνά λόγω της σύγχυσης που του έχουμε προκαλέσει οδηγείται σε ανορθολογικές συμπεριφορές.

Οι πολίτες ωστόσο είναι οι τελευταίοι που φταίνε. Για χρόνια τους χαϊδεύαμε τα αυτιά. Την ίδια ώρα το πολιτικό σύστημα έχει από πολλές δεκαετίες «αποικισθεί» από «διαπλεκόμενα συμφέροντα», τα οποία, στην περίπτωση της Ελλάδας, δεν είναι αναπτυγμένα εκτός Δημόσιας σφαίρας και επιχειρούν να την καθορίσουν, αλλά είναι σύμφυτα με αυτήν.

 

 

Γι΄ αυτό στο πεδίο αυτό χρειάζονται γρήγορα βήματα αλλαγής:

  • Περιορισμός του εύρους των εκλογικών περιφερειών, κατάργηση ή περιορισμός του σταυρού προτίμησης, δηλαδή λιγότερο πολιτικό χρήμα κλπ, κλπ.
  • Δεσμευτικό χρονικό πλαίσιο για την αναθεώρηση του συντάγματος για την αλλαγή των θεμάτων ευθύνης υπουργών
  • Ανάθεση σε ομάδες ειδικών έργου για τον έλεγχο των οικονομικών όσων άσκησαν δημόσιο λειτούργημα ή διαχειρίστηκαν χρήμα τα τελευταία χρόνια
  • Πιστή τήρηση του συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής
  • Ξεκαθάρισμα του τοπίου στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης με τη διαδικασία αδειοδότησης ώστε να σταλεί το μήνυμα ότι η πολιτική εξουσία δεν έχει υπόγειες διαδρομές με λογής λογής συμφέροντα.
  • Υλοποίησης σχεδίου για σταδιακές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση. Άλλωστε η Δημόσια Διοίκηση είναι κατακερματισμένη σε Υπουργεία, στην καλύτερη περίπτωση, και συνήθως σε …υπηρεσίες, χωρίς επαγγελματική εκπαίδευση και ηθική, χωρίς «σπονδυλική στήλη», χωρίς δυνατότητα σχεδιασμού και εκτέλεσης πολιτικών, χωρίς περιγραφές θέσεων, καθηκόντων και συνεπώς χωρίς λογοδοσία υπηρεσιακή και πολύ λιγότερο κοινωνική.  Γι΄αυτό χρειάζεται μία εκ βάθρων αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης: Να απεικονισθούν ΟΛΕΣ οι δράσεις της Διοίκησης και να χωρισθούν σε επιτελικές και εκτελεστικές. Οι επιτελικές (χάραξη και παρακολούθηση δημόσιων πολιτικών) να μείνουν στα υπουργεία και οι εκτελεστικές να αποκεντρωθούν ή να πάνε στην αυτοδιοίκηση. Στο ίδιο πλαίσιο οι έλεγχοι που κάνει το Κράτος εσωτερικά στην Διοίκηση και εξωτερικά στην κοινωνία και στην οικονομία α) να καταγραφούν, β) να απλουστευθούν και γ) να «προτυποποιηθούν» και να συντονίζονται κεντρικά, ώστε να μην αποτελούν άχρηστο διοικητικό βάρος για την οικονομία και την κοινωνία, να λειτουργούν υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και να μην αποτελούν μοχλό πολιτικής αναπαραγωγής τοπαρχών.

Όλο αυτό το σχέδιο θα έχει ενδιάμεσους συγκεκριμένους σταθμούς και στόχους, η επίτευξη των οποίων θα ανταμείβει την κοινωνία, τους εργαζόμενους κλπ. Πρέπει όλοι να βλέπουν ένα ορατό μέλλον, μία προοπτική, για να συμβάλουν με όρεξη και να γνωρίζουν με ποιο αντίκρισμα θυσιάζουν όσα θυσιάζουν. Βήμα  – βήμα λοιπόν μπορούμε να προχωρήσουμε κάνοντας υλοποιώντας δράσεις που θα είναι καθημερινά ορατές και θα αποκαθιστούν κλίμα εμπιστοσύνης στην κοινωνία.

Στο πλαίσιο αυτό είναι ιστορικού χαρακτήρα η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για σειρά αλλαγών στο σύνταγμα. Βέβαια δεν πρέπει να μείνουμε μόνο εκεί.

Πρέπει να εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο για δίκαιη κατανομή των βαρών και πάταξη της φοροδιαφυγής,. Αυτό θα είναι ένα εχέγγυο για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, απτό, κατανοητό μακριά από θεωρητικά σχήματα, που αποφασίζονται και δεν εφαρμόζονται υπονομεύοντας κάθε προσπάθεια γι ό,τι καλό…

Παράλληλα σε ευρωπαϊκό επίπεδο οφείλουμε να διαπραγματευτούμε σκληρά. Τα πράγματα δεν είναι στατικά. Σε μια αδύναμη πολιτικά Ευρώπη αν έχουμε συγκροτημένο και τεκμηριωμένο λόγο μπορούμε να συμβάλλουμε σε αλλαγή πορείας.

Γι΄ αυτό ας εξηγήσουμε

  • ότι υπέρμετρη επιβάρυνση των ίδιων κοινωνικών στρωμάτων είναι αδιέξοδη
  • ότι στη συγκυρία η υλοποίηση της χρηματοδότησης από το ΕΣΠΑ μπορεί να γίνει χωρίς Εθνική Συμμετοχή. Κάτι που πρότεινε μόλις χθες ο κος Γιούνκερ
  • ότι η εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας επενδύσεων πρέπει να γίνει άμεσα για να δοθούν πόροι για αναπτυξιακά έργα. Προτάσεις υπάρχουν κι από τα δικά μσς κόμματα κι από ειδικούς στην Ευρώπη. Ας τις υλοποιήσουμε….
  • ότι η συνολική διευθέτηση χρέους πρέπει να γίνει όχι μόνο για να σωθούν οι τράπεζες αλλά οι ευρωπαίοι πολίτες
  • ότι η συναρμογή ενιαίας πολιτικής είναι απαραίτητο να γίνει σύντομα με τη μέγιστη δυνατή δημοκρατική νομιμοποίηση

Φίλες και φίλοι

Η ανάγκη να κρατηθούμε ζωντανοί, έστω στην εντατική, είναι αδήριτη. Και αυτό μπορεί αν γίνει μόνο αν πείσουμε εντός κι εκτός ότι μπορούμε. Δυστυχώς τα τελευταία γεγονότα έδειξαν τρανταχτές αδυναμίες του πολιτικού συστήματος. Έστω και αυτήν την ύστατη ώρα ας δώσουμε ελπίδα στην κοινωνία και ρότα στην Ευρώπη. Γι  αυτό θα στηρίξω τη νέα κυβέρνηση καλώντας για τη μέγιστη δυνατή συνεννόηση. Άμεσα λοιπόν ας δείξουμε ότι ακούμε τους πολίτες, που αγανακτούν…. ο πολιτικός χρόνος κινείται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς αλλάζοντας μέρα τη μέρα τα δεδομένα…. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά, ούτε θα είναι…

NO COMMENTS

Leave a Reply