Παρέμβαση με την ευκαιρία του Συνεδρίου της Σύμης στο session “Demogratically Governing...

Παρέμβαση με την ευκαιρία του Συνεδρίου της Σύμης στο session “Demogratically Governing Our Planet“

0 891

Η επώδυνη εμπειρία που ζήσαμε και ζούμε στη χώρα αποτελεί οδηγό για να ξανασκεφτούμε. Να δούμε λάθη και να χαράξουμε δρόμους που θα οδηγήσουν σε μια νέα πορεία την πολιτική, θα διαμορφώσουν ένα αναγκαίο για την επιβίωση της κοινωνίας πλαίσιο ισορροπίας μεταξύ του οικονομικού γίγνεσθαι και του πολιτικού πράττειν.

Στην Ελλάδα ζήσαμε μια άνευ προηγουμένου αναίρεση δημοκρατικών και κοινωνικών βεβαιοτήτων, που είχαν θεμελιωθεί με αγώνες τα μεταπολεμικά χρόνια. Υποστήκαμε ότι έχουν υποστεί οι χώρες που μπήκαν σε μηχανισμό στήριξης. Πέραν αυτού τίθεται το ερώτημα μέχρι ποιου σημείου νομιμοποιούνται νέα σχήματα που δημιουργήθηκαν μέσα από την κρίση, υβριδικά σχήματα στην ουσία όπως η τρόικα, ειδικά με την μονοσήμαντη εμμονή στην οριζόντια εξασφάλιση δημοσιονομικών στόχων, να παρεμβαίνουν σε κατακτημένες δημοκρατικές δομές. Αν προσθέσουμε σε αυτό την έλλειψη ενημέρωσης στην ουσία, των πολιτών, τη σιγή μεγάλης μερίδας των ΜΜΕ σε πολλά θέματα, φτάνουμε στον πυρήνα του προβλήματος.

Με τη λογική του τυφλού κουρέματος εισοδημάτων για την ικανοποίηση των δανειστών, μια και δεν υπήρχε συγκροτημένο κι ολοκληρωμένο σχέδιο μεταρρυθμίσεων κι ανάπτυξης, πήγε στο πλάι, ουσιαστικά εξαφανίστηκε κάθε ορθολογική πρόταση για το πώς διαχειριζόμαστε μεγάλα προβλήματα που αφορούν την κοινωνία.

Όλοι είδαν το κράτος ως το μεγάλο πρόβλημα. Το ενοχοποίησαν λες και δεν ήταν αυτό που διασφάλισε π.χ.

-(και μια που είμαστε σε νησιωτικό χώρο) στο νησιώτη παιδεία και υγεία,

-στα παιδιά των μέσων και χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων πρόσβαση σε ευκαιρίες εκπαίδευσης και κοινωνικής κινητικότητας,

– συμμετοχή στη νομή πολιτιστικών αγαθών.

Δικαίως εντοπίζονται οι προβληματικές όψεις του κράτους και αναζητούνται καταλύτες για μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, όμως αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί θεοποιώντας την τρόικα και καταβαραθρώνοντας το κράτος αντιμετωπίζοντας το σαν τον μεγάλο ασθενή που δημιούργησε όλα τα προβλήματα.

Αντί να υπάρξει μια ορθολογική προσέγγιση πήγαμε στο άλλο άκρο της κατάρριψης και της αποδόμησης. Όμως δεν γίνονται έτσι οι μεγάλες τομές. Με ανάδειξη οιωνεί εχθρών για να καλυφθούν ελλείμματα στην άσκηση πολιτικής.

Σήμερα περισσότερο παρά ποτέ θα πρέπει να δούμε το πώς λειτουργεί όλο το πλαίσιο αποφάσεων. Να δούμε τη νομιμοποίηση της τρόικας. Ο ίδιος ο νέος πρόεδρος της Επιτροπής ο Γιουνκέρ το έθεσε χτες τονίζοντας ότι πρέπει να ξαναδούμε το θεσμό δίνοντας έμφαση στη δημοκρατική του νομιμοποίηση.

Δεν είναι θεός η αγορά και οι περικοπές. Εξορθολογισμοί πρέπει να γίνουν, όχι όμως σε βάρος της κοινωνίας και των ανθρώπων. Υγεία, παιδεία, πολιτισμός δεν μπορούν να μπαίνουν σε μια λογική προκρούστειας περικοπής.

Παράλληλα θα ήθελα να σταθώ σε μια άλλη πτυχή, που καίει σήμερα και συνδέεται με τα παραπάνω.

Βλέπουμε καθημερινά το τι γίνεται στο Ανατολικό Αιγαίο με τα κύματα μεταναστών και προσφύγων που εισέρχονται στη χώρα από παράνομους διακινητές. Παιδιά, γυναίκες, άνδρες, πνίγονται σχεδόν καθημερινά στις θάλασσες μας. Τα νησιά μας διαφημίζονται σε όλο τον κόσμο ως προορισμοί ονειρικών διακοπών, αλλά για αυτούς τους ανθρώπους μετατρέπονται σε τόπους θανάτου. Ποια είναι η θέση της Ευρώπης σε αυτό; Πόσο ακόμα μπορεί να επαρκεί το Δουβλίνο ΙΙ; Και από την άλλη, βλέπουμε τοπικές κοινωνίες, όπως της Τήλου, με όλα τα βάρη που σηκώνουν από τη δυσμενή κατάσταση, να ανταπεξέρχονται με αξιοθαύμαστη αλληλεγγύη και ανθρωπισμό.

Τι έχουν να πουν εδώ όσοι προτάσσουν τη λογική του κουρέματος σε όλα; Αντί να προωθούν τη στήριξη δομών υποδοχής, ενδυνάμωσης των υποδομών των νησιών ώστε οι κάτοικοι – ακρίτες της Ευρώπης να μπορούν μακριά από ρατσιστικά σύνδρομα και λογικές αποκλεισμού, ξενοφοβίας, εθνικισμού, δυστυχώς ακόμα και εκφασισμού, να λειτουργούν ως πραγματικά Ευρωπαίοι πολίτες, εμμένουν στη λογική των περικοπών και την επίτευξη δημοσιονομικών στόχων. Καλοί κι αυτοί, αλλά το υπέρτατο είναι η ανθρώπινη ζωή…

SIMILAR ARTICLES

NO COMMENTS

Leave a Reply