H oμιλία της Άννας Νταλάρα για τη συζήτηση του Προϋπολογισμού 2010

H oμιλία της Άννας Νταλάρα για τη συζήτηση του Προϋπολογισμού 2010

0 307

Ο προϋπολογισμός τον οποίο συζητάμε έχει τουλάχιστον ένα σημείο στο οποίο συμφωνεί σχεδόν όλο το Κοινοβούλιο.
Είναι ο δυσκολότερος και κρισιμότερος μεταπολιτευτικά, γιατί καλείται να απαντήσει ταυτόχρονα σε τεράστιες προκλήσεις, όπως
– Η Αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και του χρέους
– Η Κοινωνική προστασία
– Η Ανάταξη και αναμόρφωση του αναπτυξιακού μοντέλου.

Κι όλα αυτά σε μια περίοδο όπου η αξιοπιστία της χώρας μας έχει βρεθεί στο ναδίρ.

Δε μας πιστεύει κανείς μετά από όσα ζήσαμε τα τελευταία χρόνια.

Δυστυχώς ή ευτυχώς το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει την οικονομία στη δυσκολότερη συγκυρία από το 1993 όταν πάλι μια κυβέρνηση της ΝΔ είχε παραδώσει την οικονομία σε ύφεση και τα δημόσια οικονομικά με τεράστιο έλλειμμα και χρέος.

Σ’ αυτό, να προσθέσουμε τη διεθνή οικονομική κρίση που επέτεινε το πρόβλημα κι έφερε στην επιφάνεια μία σειρά από δομικά ή θεσμικά προβλήματα, τα οποία εδώ και χρόνια κρύβαμε τεχνηέντως ή από άγνοια, κάτω από το χαλί, προβλήματα που κακά τα ψέματα μετά την ιστορικής σημασίας ένταξή μας στην ΟΝΕ, δεν καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε.

Σήμερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καλείται να διαχειριστεί και πάλι μια πολύ δύσκολη κατάσταση με μια βαριά κληρονομιά που της άφησε η προηγούμενη Κυβέρνηση:
– Αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης μετά από πάρα πολλά χρόνια
– Τεράστια αύξηση της ανεργίας (9,4%)
– Πρωτοφανές έλλειμμα ανταγωνιστικότητας
– Έναν προϋπολογισμό του 2009 που έχει πέσει τελείως έξω
– Μεγάλα κρυφά χρέη και δαπάνες

Μια τέτοια οικονομία παραλαμβάνουμε και πάλι.

Γνωρίζουμε όλοι τι γράφει ο διεθνής τύπος. Διαβάζουμε καθημερινά τις εκθέσεις των χρηματοπιστωτικών οίκων. Πολλοί, και δικαίως, αμφισβητούν την εγκυρότητα αυτών των δημοσιευμάτων, την αξιοπιστία αυτών των αναλύσεων, αλλά και την σκοπιμότητα της πίεσης που ασκούν οι εταίροι μας, θεωρώντας ότι μας χρησιμοποιούν ως φόβητρο για τις χώρες που φιλοδοξούν να μπουν στην ΟΝΕ.

Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν κάποια αυτονόητα που ζητούν και οι Ευρωπαίοι εταίροι και οι δανειστές μας, που όμως αφορούν κι εμάς άμεσα και πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε.

Να πούμε την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες.

Πλέον, είναι όρος επιβίωσης να έχουμε:
– Καθαρά και πραγματικά στοιχεία για την οικονομική κατάσταση της χώρας μας
– Στοχευμένα μέτρα που μπορούν να βάλουν τάξη στις δημόσιες δαπάνες
– Εξασφάλιση πόρων και δράσεων που οδηγούν σ’ ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης
– Οικοδόμηση μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα στο Κράτος και τον Πολίτη

Η διάσωση, της οικονομίας μας αποτελεί ένα μείζον εθνικό θέμα, που μας αφορά όλους και δε χαρίζεται ούτε χρεώνεται σε κανέναν. Απαιτείται συστράτευση πολίτη, κράτους και κοινωνικών φορέων.
Μείζον, όμως, εθνικό θέμα είναι παράλληλα και η στήριξη των οικονομικά αδυνάτων, που πραγματικά αυτή την ώρα έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη.

Ο προϋπολογισμός του 2010, σε μια πραγματικά δύσκολη συγκυρία, αποδεικνύει ότι η έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης είναι δομικά ενταγμένη στις αρχές της παράταξής μας.
Ο νέος προϋπολογισμός, σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας, υποστηρίζει σειρά δράσεων, που έχουν στόχο τη στήριξη των αδυνάτων.
Ενδεικτικά αναφέρω:
– το επίδομα αλληλεγγύης
– την οικονομική ενίσχυση (30 ευρώ) αναδρομικά από τον προηγούμενο Οκτώβρη στους ξεχασμένους συνταξιούχους του ΟΓΑ
– τις αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό, σε χιλιάδες χαμηλόμισθους και συνταξιούχους του δημοσίου

Επίσης, με σχέδιο νόμου για την προστασία των δανειζόμενων από τις καταχρηστικές πρακτικές των Τραπεζών και των εισπρακτικών εταιρειών, διασφαλίζεται η προστασία τους από την υπερχρέωση.
Αποκαθίσταται η φορολογική δικαιοσύνη με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και την ενιαιοποίηση της φορολογικής κλίμακας.

Αλλάζει ο ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ για να αρθούν οι σημερινές αδικίες.
Αλλάζει η λειτουργία του ΤΕΜΠΜΕ (Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών – Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων) για να ενισχυθεί η ρευστότητα στις ΜΜΕ και να στηριχθούν αυτές που το έχουν πραγματικά ανάγκη.
Τέλος, ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα και με την ίδρυση του Ταμείου Αναχρηματοδότησης της οικονομίας.

Θα ‘θελα να σταθώ σε δύο προτεραιότητες:
ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

– Με τις προσλήψεις 3.000 νοσηλευτών
– Με τη σημαντική αύξηση των δαπανών
– Με την καθιέρωση λίστας φαρμάκων και τον εξορθολογισμό των οικονομικών δαπανών
ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
– Με τη σημαντική αύξηση των δαπανών
– Με την απρόσκοπτη ενίσχυση της εκπαίδευσης σε προσωπικό, κάνοντας έτσι πράξη μια από τις βασικές προεκλογικές μας δεσμεύσεις, για την αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας.

Επίσης, θα ήθελα να σταθώ στον τομέα του πολιτισμού. Οι δαπάνες δεν είναι ακριβώς αυτές που θα θέλαμε, αλλά δείχνουμε κατανόηση λόγω της δεδομένης συγκυρίας. Ωστόσο έστω και από αυτές τις συνθήκες οφείλουμε όλοι να εργαστούμε για να αλλάξει η εικόνα της χώρας…
Κι αυτό δεν είναι μόνο θέμα που μετριέται με οικονομικούς δείκτες…

Με τους λίγους πόρους, αλλά με συλλογική προσπάθεια καλούμαστε:
– να αναδείξουμε με την ποιότητα που μας αξίζει, το ποιοι είμαστε, την ταυτότητά μας.
– να αξιοποιήσουμε το μεγάλο μας άυλο κεφάλαιο του πολιτισμού για την ανάταξη της διεθνούς εικόνας της χώρας.
– να αναδείξουμε τη σύγχρονη ελληνική τέχνη και διανόηση, δίνοντας αξία στον Έλληνα δημιουργό και κυρίως στους νέους, διεθνοποιώντας το έργο τους στον κινηματογράφο, το θέατρο, τη μουσική, τα εικαστικά, τη λογοτεχνία, κάτι που γίνεται ήδη, όσοι το έχετε παρακολουθήσει (Βραβεία Κινηματογράφου κτλ).
Για όλα αυτά όμως, χρειάζεται συντονισμός και συμβολή από την πλευρά της πολιτείας.

Βρισκόμαστε σε διαδικασία επείγοντως, και όλοι πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων…
Ανέξοδες ρητορικές και μεγάλα λόγια δε βοηθούν στην διαμόρφωση μιας εθνικής στρατηγικής.

Κανείς δε συζητά την υποστολή της ταξικής ή ιδεολογικής του σημαίας, ούτε την προσυπογραφή μιας λευκής επιταγής.

Δεν χαρίζουμε ούτε τον πατριωτισμό μας, ούτε την ιδεολογική μας ταυτότητα σε κανέναν.

Άλλωστε, η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι έχει ξεκάθαρο προσανατολισμό, καθαρές προτάσεις, με αφετηρίες στις ιδεολογικές αρχές του ΠΑΣΟΚ.
Για να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια, πρέπει να ματώσουμε, όπως είπε χαρακτηριστικά ο Πρωθυπουργός.

Τον πολίτη δεν τον καλύπτει ούτε ο λαϊκισμός, ούτε η στείρα αντιπαράθεση.

Εκεί που έχουν φθάσει τα πράγματα δεν έχει κανείς το δικαίωμα να παίζει σε αυτόν τον τόπο χαϊδεύοντας αυτιά, μπαλώνοντας τα προβλήματα, κρύβοντας επιμελώς ή και υμνώντας τις «ελληνικές πρωτοτυπίες». Γιατί αυτά οδήγησαν τη χώρα εδώ που έφτασε: Πρώτη στη διαφθορά και στην υστέρηση, ουραγό στην καινοτομία.
Οικονομία χωρίς ανταγωνιστικότητα και ένα σύγχρονο μοντέλο διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου εγγυάται μια σίγουρη πορεία με αποφασιστικές τομές, με έμφαση στην κοινωνική προστασία, με όραμα για το αύριο, για να οδηγήσει με ασφάλεια τη χώρα στην έξοδο από αυτή την πολύπλευρη κρίση.

Γι αυτούς τους λόγους, ψηφίζουμε τον Προϋπολογισμό του 2010.

NO COMMENTS

Leave a Reply